ابوبکر طهرانی اصفهانی در قرن نهم میزیست و به کار کتابت و منشیگری در دربار آققوینلوها و قراقوینلوها مشغول بود. با این حال آگاهی وی از امور و وقایع دورهاش ورای این دو گروه قدرتمند عرصۀ سیاسی بود و به روزگار شاهرخی و جانشینان شاهرخ نیز میرسید. قلم طهرانی در تاریخنگاری عاری از حب و بغض و جانبداری است و کوشیده است آنچه دیده و شنیده و خوانده صادقانه به سلک تحریر کشد. همین امر سبب رجوع مورخانی چون فضلالله روزبهان خنجی، قاضی احمد غفاری، اسکندر بیک منشی، حسن روملو و احمدبن لطفالله منجمباشی به وی شده است. درواقع آنچه امروز برای ما از روزگار آققوینلوها و قراقوینلوها به جا مانده است، همین کتاب دیار بکریه است.





